Ο Διονύσιος Σκλήρης έχει σπουδάσει Φιλολογία, Φιλοσοφία, Θεολογία και Ιστορία στα Πανεπιστήμια Αθηνών, Λονδίνου και Παρισίων. Έχει ασχοληθεί με το πρόβλημα του κακού, τον Μάξιμο Ομολογητή, τη λογοτεχνία και την τραπ.
«Θέλετε ένα κράτος χωρίς Βούτσιτς; Θα το έχετε σε ενάμιση χρόνο! […] Το κράτος δεν είναι παιχνίδι».
Φέτος ο Δεκαπενταύγουστος συμπίπτει με μια γενικευμένη επίθεση στην παιδικότητα.
Τα drones και η νεο-οθωμανική ιδεολογία για επιρροή μέσω της προώθησης της στρατιωτικής βιομηχανίας σε αφρικανικά θέατρα πολέμου. Πύλη για αυτό υπήρξε κυρίως η Λιβύη.
Η Γεωργία είναι η μοναδική χώρα νοτίως του Καυκάσου που δεν ευθυγραμμίζεται στην αντιρωσική πολιτική που επιζητεί η συλλογική Δύση.
Αυτή η προώθηση συχνά συνοδεύεται με μια υποβάθμιση των παραδοσιακά καλών σχέσεων των χωρών με τη Ρωσία.
Ένας άξονας Τουρκίας-Αζερμπαϊτζάν-Αρμενίας, σε συνεργασία με το Ισραήλ θα ανέτρεπε τα δεδομένα νοτίως του Καυκάσου με απρόβλεπτες συνέπειες για τις διεργασίες στη Δυτική Ασία.
Ο πρωθυπουργός Νικόλ Πασινιάν, επιδεικνύοντας αλλεργία στην κριτική, αποφάσισε να προβεί σε μια μετωπική σύγκρουση με την Εκκλησία της Αρμενίας.
Στις εκλογές η χώρα παρουσιάστηκε ως εξαιρετικά διχασμένη ανάμεσα αφενός στην εθνοκυριαρχιστική και αφετέρου στον ευρωπαϊστή υποψήφιο με φιλο-woke στοιχεία.
Η Πολωνία έχει τον μεγαλύτερο στρατό στην Ευρώπη μετά μόνο από την Τουρκία, καθώς και πολύ υψηλές στρατιωτικές δαπάνες.
