Δεν ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία επειδή έγραφε καλές εκθέσεις, ούτε είχε αναλάβει την σχολική εφημερίδα. "Τράκαρε" με αυτήν, τον Οκτώβριο του 1991 (ευτυχώς, μόνο με υλικές ζημιές). Καλύπτει θέματα εργασίας, ασφάλισης, πρόνοιας και συνδικάτων. Πιστεύει, ίσως λανθασμένα -αλλά με επιμονή- ότι η δημοσιογραφία είναι λογοτεχνία υπό πίεση και κοινωνικό εργαλείο.
(Τα ψώνια με τα ψώνια τους, ψωνίζονται).
Ο έρωτας, σε βρίσκει παντού.
Γκροτέσκα εικόνα παρουσιάζει η κυβέρνηση στους βυθισμένους στο χιόνι και την κρατική παράλυση πολίτες.
Το νέο πρωτοφανές αντικίνητρο για τη φροντίδα του παιδιού που νοσεί. Το οικογενειακό εισόδημα αιμορραγεί, η υγεία γονιών και παιδιών μπαίνει σε δεύτερη μοίρα.
Αλκοόλ, αρακάς και ψήφοι: Είναι αλήθεια οι περισσότεροι Έλληνες... πότες, δεν πλένονται και τρέφονται με κατεψυγμένα λαχανικά;
Η «γενιά των 700 €», δεν γερνά ποτέ. Αποδεικνύεται κλασική και -φυσικά- είναι πάντοτε της μόδας.
Σήμερα «ελληνοποιούμε» τις Παγκόσμιες Ημέρες και τις μεταφέρουμε στην εγχώρια πραγματικότητα.
«Tων πρακτόρων η σχολή είναι δύσκολη πολύ», όμως η κυβέρνηση βρήκε τον τρόπο να αντιμετωπίσει τη... βαριά εγκληματικότητα που -προφανώς- έχει διαπιστώσει στον ΕΦΚΑ.
Σε... συλλογική ψευδαίσθηση αποδίδει το υπουργείο Εργασίας τις σφοδρές αντιδράσεις που προκάλεσε η εγκύκλιος Τσακλόγλου για την περικοπή των συντάξεων.
