Δεν ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία επειδή έγραφε καλές εκθέσεις, ούτε είχε αναλάβει την σχολική εφημερίδα. "Τράκαρε" με αυτήν, τον Οκτώβριο του 1991 (ευτυχώς, μόνο με υλικές ζημιές). Καλύπτει θέματα εργασίας, ασφάλισης, πρόνοιας και συνδικάτων. Πιστεύει, ίσως λανθασμένα -αλλά με επιμονή- ότι η δημοσιογραφία είναι λογοτεχνία υπό πίεση και κοινωνικό εργαλείο.
Απεργοσπασία, αδήλωτη εργασία, απολύσεις που βαφτίζονται παραιτήσεις. Δεν είναι εύκολο να προσδιορίσει κανείς αν βρισκόμαστε στον «πάτο του βαρελιού».
Οι ντουντούκες και τα μεγάφωνα των συλλαλητηρίων, σώπασαν. Στο πεντάγραμμο της καθημερινότητας, η κυβέρνηση επιμένει στην πολιτική του... ματζόρε, αγνοώντας επιδεικτικά το... λαϊκό μινόρε.
Η αλήθεια είναι ότι ως πολίτες δεν γνωρίζουμε πού ακριβώς φύονται τα λεφτόδεντρα. Ξέρουμε από πρώτο χέρι πώς αισθάνεσαι όταν η τσέπη είναι... άκαρπη.
Από τον Χρήστο Δάντη στην… κόλαση της «Θείας Κωμωδίας». Ο... εργασιακός Παράδεισος είναι μακριά, επί του παρόντος φιλοξενούμαστε στην Κόλαση.
Ζει και βασιλεύει έως σήμερα η λογική του εξαιρετικά άδικού όσο και εξευτελιστικού φόρου που είχε επιβληθεί στους Έλληνες επί Τουρκοκρατίας.
Δυστυχώς, η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια να επικαλείται εθιμοτυπικά τη σημερινή ημέρα κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας.
Σε καμία περίπτωση τα όποια μέτρα ελήφθησαν ή προωθούνται, δεν είναι επαρκή ώστε να στηρίξουν μια κοινωνία εγκλωβισμένη στην μέγγενη των μνημονίων από το 2010.
Δώδεκα παροχές προς τους ανέργους, θα χορηγούνται με εισοδηματικά κριτήρια αντίστοιχα με αυτά που ισχύουν για το επίδομα θέρμανσης.
Η βάφτιση, η μετονομασία του ΟΑΕΔ, σε «Δημόσια Υπηρεσία Απασχόλησης» συνοδεύεται από δύο κηδείες και έναν θησαυρό.
