Δεν ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία επειδή έγραφε καλές εκθέσεις, ούτε είχε αναλάβει την σχολική εφημερίδα. "Τράκαρε" με αυτήν, τον Οκτώβριο του 1991 (ευτυχώς, μόνο με υλικές ζημιές). Καλύπτει θέματα εργασίας, ασφάλισης, πρόνοιας και συνδικάτων. Πιστεύει, ίσως λανθασμένα -αλλά με επιμονή- ότι η δημοσιογραφία είναι λογοτεχνία υπό πίεση και κοινωνικό εργαλείο.
Η διακηρυγμένη από τους αρμόδιους επιτακτική ανάγκη για προστασία της εργασίας, συνοδεύεται από την καταβαράθρωση στοιχειωδών εργασιακών δικαιωμάτων.
Για τις απαγορεύσεις, τις διώξεις και τα πρόστιμα σε βάρος διαδηλωτών, με το πρόσχημα της υγειονομικής προστασίας.
Το ιστορικό... ατύχημα του "αιώνα της ληστείας" που αποκρύπτεται επιμελώς από την "επίσημη" εκδοχή της ιστορίας.
Προσοχή: Το παρόν αποτελεί προϊόν μυθοπλασίας. Πρόσωπα, ονόματα και καταστάσεις είναι φανταστικά. Παρακαλούνται άνεργοι, επισφαλείς εργαζόμενοι, αριστεροί, δύσπιστοι και ανήλικοι να απομακρυνθούν από την οθόνη.
Το βαρύ κληροδότημα της υγειονομικής κρίσης και η δημιουργία μιας νέας κοινωνικής τάξης στην Ελλάδα.
Πώς ο “μύθος σου στην Ελλάδα” δεν πήγε καλά...
Η έρευνα της Prorata, η εμπιστοσύνη στην Ε.ΛΑ.Σ και οι ευθύνες των... πηλικίων στην τηλεόραση και τα social media
Είμαστε σταθερά πρωταγωνιστές του χωρίς να μπορούμε να κάνουμε χρήση της δυνατότητας οικειοθελούς αποχώρησης.
Αδιαφάνεια, έλλειψη μέτρων και εγκατάλειψη των εργαζόμενων στην πανδημία.
