Δεν ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία επειδή έγραφε καλές εκθέσεις, ούτε είχε αναλάβει την σχολική εφημερίδα. "Τράκαρε" με αυτήν, τον Οκτώβριο του 1991 (ευτυχώς, μόνο με υλικές ζημιές). Καλύπτει θέματα εργασίας, ασφάλισης, πρόνοιας και συνδικάτων. Πιστεύει, ίσως λανθασμένα -αλλά με επιμονή- ότι η δημοσιογραφία είναι λογοτεχνία υπό πίεση και κοινωνικό εργαλείο.
Η χειρουργική αφαίρεση του δικαιώματος της στοιχειώδους αντίδρασης, απέναντι στις αντεργατικές ρυθμίσεις του νομοσχεδίου Χατζηδάκη.
Στην προκρούστειο κλίνη της νέας Εθνικής Στρατηγικής για την Κοινωνική Ένταξη και Μείωση της Φτώχειας, τοποθετεί η κυβέρνηση την κοινωνική προστασία.
Το φθηνό εργατικό υλικό, βρέθηκε, αυτή τη φορά, στην δεξαμενή του λιμνάζοντος ανθρωπίνου δυναμικού του ΟΑΕΔ και του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος.
Σε άτυπο, σκληρό μπρα ντε φερ μεταξύ συνδικαλιστικών παρατάξεων και οργανώσεων, εξελίχθηκε η απόφαση για Γενική Απεργία, απέναντι στο εργασιακό νομοσχέδιο.
Οι δώδεκα ρυθμίσεις του νομοσχεδίου που κρίνονται αντεργατικές από τα συνδικάτα, την ώρα που τα ίδια προχωρούν σε απεργιακές κινητοποιήσεις με δόσεις.
O φόβος ότι “τα χειρότερα, έρχονται” αποτελεί κοινή πεποίθηση για εργαζόμενους, άνεργους, συνταξιούχους και μικροεπαγγελματίες, παρά τις ενθαρυντικές δηλώσεις των κυβερνητικών παραγόντων...
Αν (όπως λένε οι ψυλλιασμένοι) “οι τοίχοι έχουν αυτιά”, κοιτάζοντας προσεκτικά διαπιστώνεις ότι έχουν και στόμα.
Ο επώδυνος κοινωνικός τοκετός της υγειονομικής κρίσης δείχνει να οδηγεί σε... εργασιακή τερατογένεση.
Με φύλλο οδηγιών απεργοσπασίας και φίμωσης των εργατικών αντιδράσεων, προσομοιάζει το κεφάλαιο του εργασιακού νομοσχεδίου για τη... “διαφάνεια στον συνδικαλισμό”.
