Δεν ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία επειδή έγραφε καλές εκθέσεις, ούτε είχε αναλάβει την σχολική εφημερίδα. "Τράκαρε" με αυτήν, τον Οκτώβριο του 1991 (ευτυχώς, μόνο με υλικές ζημιές). Καλύπτει θέματα εργασίας, ασφάλισης, πρόνοιας και συνδικάτων. Πιστεύει, ίσως λανθασμένα -αλλά με επιμονή- ότι η δημοσιογραφία είναι λογοτεχνία υπό πίεση και κοινωνικό εργαλείο.
Στην Ελλάδα, την χώρα των μύθων και των (πολιτικών, κυρίως) παραμυθιών, ζούμε τα τελευταία χρόνια την περίοδο της “ψηφιοποίησης”.
Αστικό μύθο θυμίζει πλέον η... πολυπόθητη και πολυδιαφημισμένη ανάπτυξη.
Οι “καλές ευρωπαϊκές πρακτικές”, τις οποίες επικαλείται σταθερά η κυβέρνηση για να αιτιολογήσει τα αντεργατικά της μέτρα, έχουν ήδη συνέπειες εντός και εκτός συνόρων.
Ο κήπος της κυβέρνησης, οι ανθοκομικού χαρακτήρα διαπιστώσεις Χατζηδάκη και η αποπνικτική μυρωδιά του νεοφιλελευθερισμού
Αντιμέτωπα με ένα τεράστιο ηθικό δίλημμα επιχείρησε να φέρει τα συνδικάτα, η κυβέρνηση μόλις λίγες ώρες πριν από την σημερινή κρίσιμη κινητοποίηση.
Σύγχρονο πύργο της Βαβέλ θυμίζουν τα συνδικάτα εν όψει της αυριανής, κρίσιμης κινητοποίησης κατά του εργασιακού νομοσχεδίου.
Οι επιπτώσεις της «σωτηρίας» των εργαζομένων και των «καλών πρακτικών» του νεοφιλελεύθερου σχεδίου.
Η 16η Ιουνίου θα είναι, κατά τα φαινόμενα, ο επόμενος σταθμός στο ημερολόγιο των εργασιακών κινητοποιήσεων.
Πρόκειται για την πιο κρίσιμη κοινωνική αναμέτρηση των τελευταίων ετών, η οποία αν καταλήξει σε Βατερλώ, θα έχει βαριές συνέπειες για τις επόμενες δεκαετίες.
