Δεν ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία επειδή έγραφε καλές εκθέσεις, ούτε είχε αναλάβει την σχολική εφημερίδα. "Τράκαρε" με αυτήν, τον Οκτώβριο του 1991 (ευτυχώς, μόνο με υλικές ζημιές). Καλύπτει θέματα εργασίας, ασφάλισης, πρόνοιας και συνδικάτων. Πιστεύει, ίσως λανθασμένα -αλλά με επιμονή- ότι η δημοσιογραφία είναι λογοτεχνία υπό πίεση και κοινωνικό εργαλείο.
Πώς η χώρα γίνεται Ειδική Οικονομική Ζώνη.
Η αναγκαία αύξηση του κατώτατου μισθού θα επηρεάσει το 34% των εργαζομένων στην Ελλάδα, ενώ στο Βέλγιο μόλις το 3%.
Σε...δόσεις, με το χάσμα μεταξύ τους πιο αγεφύρωτο από ποτέ, τα συνδικάτα προχωρούν σήμερα και την Πέμπτη στην 67η κινητοποίηση για την Εργατική Πρωτομαγιά.
Οι κυβερνήσεις των τελευταίων ετών επιχειρούν να μετατρέψουν τους ασφαλισμένους και τους συνταξιούχους σε καταναλωτές, πελάτες και επενδυτές.
Τo νέο εργασιακό νομοσχέδιο οδεύει στη Βουλή και ο επικοινωνιακός αγώνας δρόμου συνεχίζεται. Οι πολίτες πρέπει να κλείσουν τα αυτιά τους στις Σειρήνες της Αριστεράς.
Με μια φράση σαν διαφημιστικό μήνυμα, ο πρωθυπουργός επιχείρησε να εξωραΐσει το υπό προώθηση νομοσχέδιο για τις εργασιακές σχέσεις.
Ποια θα είναι η κατάληξη, αν οι διοργανωτές του “παιχνιδιού” καθησυχάζουν τους θορυβημένους συμμετέχοντες ότι κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει; Μήπως μια τραγωδία;
Μορφή χιονοστιβάδας λαμβάνουν οι κινητοποιήσεις των συνδικάτων για τις εργασιακές σχέσεις και το ασφαλιστικό.
Στην εντατική κινδυνεύει να βρεθεί η αγορά εργασίας τόσο στην Ελλάδα όσο και παγκοσμίως, μετά την αποσωλήνωσή της από τον οικονομικό αναπνευστήρα.
