Δεν ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία επειδή έγραφε καλές εκθέσεις, ούτε είχε αναλάβει την σχολική εφημερίδα. "Τράκαρε" με αυτήν, τον Οκτώβριο του 1991 (ευτυχώς, μόνο με υλικές ζημιές). Καλύπτει θέματα εργασίας, ασφάλισης, πρόνοιας και συνδικάτων. Πιστεύει, ίσως λανθασμένα -αλλά με επιμονή- ότι η δημοσιογραφία είναι λογοτεχνία υπό πίεση και κοινωνικό εργαλείο.
O Διάβολος, κρύβεται στις λεπτομέρειες.
“Οι εγκληματικές ευθύνες που υπάρχουν δεν είναι ούτε αόριστες ούτε γενικές, αλλά συγκεκριμένες και πρέπει να καταλογιστούν”.
Ένσημα στην...αδιαφορία κόλλησε η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εργασίας εν μέσω κακοκαιρίας που πλήττει ολόκληρη την χώρα.
Τι προβλέπει η εργατική νομοθεσία κατά τη διάρκεια της κακοκαιρίας που πλήττει τη χώρα.
Οι 7 κατηγορίες.
Στη χώρα μας, το 83% όσων αμείβονται με τον κατώτατο μισθό βρίσκεται κάτω από το όριο της φτώχειας.
Η φράση “ας κάνουμε την κρίση, ευκαιρία”, θεωρητικά περιλαμβάνει θάρρος και ελπίδα. Πρακτικά, όμως, αποδεικνύεται απειλή.
Η δραματική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η εκπαίδευση, δεν προέκυψε από παρθενογένεση, αλλά από τον αμνιακό σάκο των μνημονίων.
Post hoc, ergo propter hoc στα λατινικά σημαίνει “κατόπιν τούτου, άρα εξαιτίας τούτου”.
