Δεν ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία επειδή έγραφε καλές εκθέσεις, ούτε είχε αναλάβει την σχολική εφημερίδα. "Τράκαρε" με αυτήν, τον Οκτώβριο του 1991 (ευτυχώς, μόνο με υλικές ζημιές). Καλύπτει θέματα εργασίας, ασφάλισης, πρόνοιας και συνδικάτων. Πιστεύει, ίσως λανθασμένα -αλλά με επιμονή- ότι η δημοσιογραφία είναι λογοτεχνία υπό πίεση και κοινωνικό εργαλείο.
Πώς το δεύτερο κύμα της υγειονομικής κρίσης μπαίνει στα “νερά” των εργασιακών; Τι κρύβεται στα “ψιλά γράμματα” του κυβερνητικού σχεδιασμού;
Εργασιακό ναρκοπέδιο αποδεικνύεται η μεταρρύθμιση της αγοράς εργασίας που προωθεί η κυβέρνηση, καθώς με το νέο νομοσχέδιο καταργείται το οκτάωρο μετά από περίπου έναν αιώνα…
Επιλέγοντας την μεταφυσική απεικόνιση των επιπτώσεων της νέας εργασιακής μεταρρύθμισης (;), το αξιόπιστο γραφείο μελλοντολογίας “Κυβέρνηση και συνεργάτες”, θα μπορούσε να μας δώσει σαφή εικόνα…
Τι αποκαλύπτει η ετήσια έκθεση του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ για την κατάσταση στην οικονομία της καθημερινότητας και την αγορά εργασίας εν μέσω πανδημίας.
Εν μέσω συνεχιζόμενης οικονομικής και υγειονομικής κρίσης, η κυβέρνηση αποφάσισε να προωθήσει νομοσχέδιο με το οποίο στριμώχνει στο καναβάτσο ακόμη και τους εργαζόμενους που οδηγήθηκαν…
Από την Παρασκευή η καταβολή των ψαλιδισμένων αναδρομικών, σε δέκα κατηγορίες συνταξιούχων.
Ασφυκτικό κλοιό γύρω από τους εργαζόμενους και τους συνδικαλιστικούς εκπροσώπους τους δημιουργεί η κυβέρνηση, με διατάξεις του υπό επεξεργασία νομοσχεδίου για τις εργασιακές σχέσεις.
“Κοινωνικός διάλογος και έκτακτη ανάγκη, είναι όταν συζητούν οι λύκοι με το πρόβατο, τι θα φάνε το μεσημέρι”, είχε πει ένας παλιός συνδικαλιστής εξερχόμενος από […]
“Δεν είμαι ρατσιστής, αλλά να γυρίσουν στην χώρα τους”. “Δεν είμαι ομοφοβικός, αλλά να μην προκαλούν”. “Δεν είμαι εθνικιστής, αλλά ο Τούρκος φίλος δεν γίνεται”
