Πολιτισμική και πολιτική ευθύνη όχι μικρή, και όχι χωρίς κινδύνους, εξού και “βρώμικη δουλειά”.
Τι καινούργιο μας δίδαξε η 76η επέτειος της νίκης κατά του ναζισμού;
Μεταξύ ποίων θα γίνει αυτός ο εμφύλιος; Μεταξύ ενός κράτους οπλισμένου ως τα δόντια και της μειονότητας του πληθυσμού του;
Πώς η αποτυχία των Podemos να μετουσιώσουν σε κομματική πράξη τα αιτήματα των Indignados επαναφέρει στο πολιτικό προσκήνιο τον δικομματισμό.
Ποιοι είναι όλοι αυτοί οι οποίοι ξεπλένουν τα εγκλήματα του Ισραήλ, στην Ελλάδα όπως και αλλού;
Ο Κωνσταντίνος Ζήλος “μπαίνει” στο τέμενος του Βοτανικού καθώς οι πιστοί βγαίνουν από το Ραμαζάνι.
Με φύλλο οδηγιών απεργοσπασίας και φίμωσης των εργατικών αντιδράσεων, προσομοιάζει το κεφάλαιο του εργασιακού νομοσχεδίου για τη... “διαφάνεια στον συνδικαλισμό”.
Όπως συνέβαινε και στην αρχαία Ρώμη, άλλο είναι το δικαίωμα των πατρικίων να πληροφορούνται και άλλο των πληβείων.
Από τη Χρυσή Αυγή έως την ακροδεξιά της Λατινικής Αμερικής, ενώ οι Εβραίοι αποτελούν μόνιμο στόχο, το κράτος του Ισραήλ αποτελεί σημείο αναφοράς.
