Τα πρόσφατα συμβάντα στην Πινακοθήκη επιτρέπουν να συμπεράνουμε πως δεν άλλαξε τίποτα.
Ο πρόεδρος Τραμπ φαίνεται σαφώς ότι επιταχύνει τις εξελίξεις. Θα φανεί αν μπορεί να τις ελέγξει επίσης.
Τα πράγματα είναι ακριβώς όπως φαίνονται. Είναι η αυθεντία του κυρίαρχου λόγου αγκομαχά για να φτιάξει ένα συνεπές αφήγημα.
Επ' αφορμής της δολοφονίας του νεοναζί Ντέμιαν Γανούλ, ρίχνω μια ματιά στην διαφοροποίηση μεταξύ των φασιστικών ρευμάτων στην Ουκρανία.
Από το «σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα» της Ρόζας Λούξεμπουργκ φτάσαμε στο σημερινό δίλημμα που δεν είναι άλλο από το «σοσιαλισμός ή εξαφάνιση».
Πού είναι εκείνο το περίφημο «καταδικάζουμε τη βία από όπου κι αν προέρχεται» από σύσσωμο το δημοκρατικό τόξο;
Σφιγμένη στη μέγγενη της αμερικανικής πολιτικής η Ευρώπη αρνείται κοντόφθαλμα να παραδεχθεί ποιος είναι ο πραγματικός της αντίπαλος.
Δύο γεγονότα φαίνεται πως μεγάλη ταραχή έχουν προκαλέσει στους «διανοούμενους» του μητσοτακικού καθεστώτος.
Μια δίκη που μαρτυρά αρκετά ανάγλυφα το κλίμα τρομολαγνείας που επικρατεί στη γειτονική χώρα.
