Δεν ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία επειδή έγραφε καλές εκθέσεις, ούτε είχε αναλάβει την σχολική εφημερίδα. "Τράκαρε" με αυτήν, τον Οκτώβριο του 1991 (ευτυχώς, μόνο με υλικές ζημιές). Καλύπτει θέματα εργασίας, ασφάλισης, πρόνοιας και συνδικάτων. Πιστεύει, ίσως λανθασμένα -αλλά με επιμονή- ότι η δημοσιογραφία είναι λογοτεχνία υπό πίεση και κοινωνικό εργαλείο.
Οι εργαζόμενοι είναι αυτοί που καίγονται (εντός και εκτός εισαγωγικών). Μήπως θα πρέπει να δούμε με ιδιαίτερη προσοχή, τι ζητούν τα συνδικάτα;
Προς νέο αρνητικό ρεκόρ ως προς τα εργατικά δυστυχήματα οδεύει η χώρα μας.
Υπό διωγμό βρίσκονται παγκοσμίως τα εργασιακά δικαιώματα και τα συνδικάτα.
Σε κάποιες περιπτώσεις, ο οφειλέτης συνταξιούχος δεν θα λαμβάνει καθόλου σύνταξη για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Ένα ακριβοπληρωμένο (από τους επισκέπτες) σόου, σε μια χώρα τουριστικό λούνα παρκ, βυθισμένο στη φτήνια.
Αυτή η φράση, αυτή η κυνική αντιμετώπιση των πραγμάτων, αποτελεί κατά τα φαινόμενα τον γνώμονα των μέτρων που θα προωθήσει αυτή την τετραετία η κυβέρνηση.
14 παγίδες, οι οποίες μπορούν να προκαλέσουν... εργασιακά εγκαύματα σε μια αγορά εργασίας όπου νόμος είναι η ισχύς του εργοδότη.
Οι κίνδυνοι του σχεδιασμού που βρίσκεται στα συρτάρια του υπουργείου Εργασίας του Αδώνιδος Γεωργιάδη.
Εγκλωβισμένοι σε δικαστική διαμάχη με τον εργοδότη τους, κινδυνεύουν να βρεθούν εργαζόμενοι οι οποίοι θα πρέπει να απουσιάσουν από την εργασίας τους για να ψηφίσουν.
