Δεν ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία επειδή έγραφε καλές εκθέσεις, ούτε είχε αναλάβει την σχολική εφημερίδα. "Τράκαρε" με αυτήν, τον Οκτώβριο του 1991 (ευτυχώς, μόνο με υλικές ζημιές). Καλύπτει θέματα εργασίας, ασφάλισης, πρόνοιας και συνδικάτων. Πιστεύει, ίσως λανθασμένα -αλλά με επιμονή- ότι η δημοσιογραφία είναι λογοτεχνία υπό πίεση και κοινωνικό εργαλείο.
Σε δύο Διεθνείς Ημέρες με...νόημα, εδράζονται οι κάλπες των εθνικών εκλογών.
Υποχώρηση-ρεκόρ 12ετίας στην ανεργία, διαπίστωσε η Διοίκηση της Δημόσιας Υπηρεσίας Απασχόλησης… «Είναι οι εκλογές, ηλίθιε», θα απαντούσε κάποιος.
Η διάταξη περί βάσιμου λόγου απόλυσης καταργήθηκε λίγες μέρες μετά την ανάληψη καθηκόντων από τη σημερινή κυβέρνηση (πρωτότυπο!)...
Greek souvlaki, Greek moussaka, Greek simvaseis!
Όσο κι αν γερνάει το είδωλο στον καθρέφτη, εσύ θα ζεις μέσα στη φρεσκαδούρα των μνημονιακών μέτρων της περασμένης δεκαετίας.
Ανατριχιαστική θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η ιστορική ταύτιση των αιτημάτων της Πρωτομαγιάς στο Σικάγο πριν από 137 χρόνια, με τις σημερινές διεκδικήσεις των εργαζομένων.
Θανατηφόρα αποδεικνύονται τα νέα εργασιακά ήθη, καθώς την τελευταία τετραετία έχουν χάσει τη ζωή τους 233 συνάνθρωποί μας κατά τη διάρκεια της εργασίας τους!
Υπόσχεση ευημερίας ή φτώχειας; Τέσσερις είναι οι παγίδες -σύμφωνα με συνδικαλιστές και εργατολόγους- που κρύβουν οι προεκλογικές δεσμεύσεις.
«Αν οι εκλογές μπορούσαν να αλλάξουν κάτι, θα ήταν παράνομες».
