Δεν ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία επειδή έγραφε καλές εκθέσεις, ούτε είχε αναλάβει την σχολική εφημερίδα. "Τράκαρε" με αυτήν, τον Οκτώβριο του 1991 (ευτυχώς, μόνο με υλικές ζημιές). Καλύπτει θέματα εργασίας, ασφάλισης, πρόνοιας και συνδικάτων. Πιστεύει, ίσως λανθασμένα -αλλά με επιμονή- ότι η δημοσιογραφία είναι λογοτεχνία υπό πίεση και κοινωνικό εργαλείο.
Προφανώς, η «ανάπτυξη» που ορισμένοι οραματίζονται δεν συμβαδίζει με την εργασιακή, ούτε καν με την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα έρευνας της εταιρείας ALCO για λογαριασμό της ΓΣΕΕ.
Η υποχώρηση της ανεργίας που ευαγγελίζεται η κυβέρνηση, βασίζεται στον περιορισμό του εργατικού δυναμικού και στη φθηνή, κακοπληρωμένη εργασία.
Με 18 διαφορετικούς τρόπους μετατρέπουν την απέλπιδα προσπάθεια διευθέτησης των οφειλών εκ μέρους των πολιτών σε «χρονικό προαναγγελθέντος (οικονομικού) θανάτου».
Η δραματική μείωση και γήρανση του πληθυσμού, δεν αποτελεί φυσικό φαινόμενο (όπως αυτά, τα ακραία, που δεν μπορεί η κυβέρνηση να αντιμετωπίσει).
Ασφαλιστικό νομοσχέδιο με... χαρακτήρα φορολογικής ρύθμισης, προωθεί η κυβέρνηση!
Από τον νόμο Χατζηδάκη, στον νόμο Γεωργιάδη. Νέο εργασιακό νομοσχέδιο … περί προστασίας της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων ή μήπως όχι;
Στην πράξη. Στο μυαλό. Στην ιδεολογία.
Σύμφωνα με μελέτη της Utility Bidder τα τελευταία 10 χρόνια η χώρα μας εισήλθε σε μια διαδικασία... Ελβετοποίησης. Από την ανάποδη.
