Γεννήθηκα το 1978, μεγάλωσα στη Θήβα και σπούδασα στο τμήμα Μηχανικών Η/Υ και Πληροφορικής, Πάτρα. Μου αρέσει να φτιάχνω αφηγήσεις και εικόνες και ακόμα περισσότερο, αφηγήσεις που γίνονται εικόνες.
Τα κατά λάθος περίοπτα. «Σαν κάποιος κατά λάθος να τραβάει τα βλέμματα πάνω του».
Όχι όπως στην Αυστρία, στη μυθολογία του Νότου υπήρχαν οι ξεκάθαρες τομές των εμφυλίων πολέμων. Οι καλοί και οι κακοί πολέμησαν, οι καλοί έχασαν.
Ένα καλοαναθρεμμένο παιδί τρώει το φαγητό του ακόμα και αν του προκαλεί αηδία και όταν του προσφέρουν κάτι δεν πρέπει να πει αμέσως «ναι».
Υπάρχει μια χτυπητή, εντυπωσιακή ομοιότητα που έχει ο θάνατος του Τοσλστόι με το τέλος κάποιου χαρακτήρα στους «Δαιμονισμένους» του Ντοστογέφσκι.
Τα πράγματα είναι ακριβώς όπως φαίνονται. Είναι η αυθεντία του κυρίαρχου λόγου αγκομαχά για να φτιάξει ένα συνεπές αφήγημα.
Oι δηλώσεις αισθητικής είναι ένα μέσο επιβολής της κοινωνικής θέσης για τους από πάνω και εργαλείο καταπίεσης των από κάτω.
Αυτή η ιστορία θα πρέπει να κλείσει με κυβερνητικά στελέχη στη φυλακή.
Είμαστε μια κοινωνία που όλοι θα χωρέσουν. Η καταγγελία της διαφθοράς δεν είναι και αμφισβήτηση του συστήματος.
Η επιδίωξη της απόλαυσης αντιμετωπίζεται με περιφρόνηση, ως τρωτό, από τους ηγέτες της οικογένειας Κορλεόνε.
